Als ik in de ogen van de kinderen in onze kinderrestaurants kijk, zie ik mezelf. Velen weten niet dat ik ooit tot diezelfde groep behoorde: een kind zonder hoop en zonder toekomst. Als tweejarig jongetje werd ik in Peru te vondeling gelegd. Op wonderlijke wijze ben ik in Nederland terechtgekomen om geadopteerd te worden. In mijn tienerjaren ontstond er een diep te verlangen naar mijn geboorteland. Na een persoonlijke ontmoeting met God besloot ik terug te keren naar Peru om de kinderen daar zicht te geven op een hoopvolle toekomst. Op 20-jarige leeftijd liet ik alles in Nederland achter om Gods liefde uit te delen in de sloppenwijken.
Wat ruim 20 jaar geleden begon met één kinderrestaurant, is nu een missie waardoor veel kinderen te eten krijgen. Ik deel nog steeds maaltijden uit, omdat ik uit ervaring weet dat onze hulp geen druppel op een gloeiende plaat is, maar voor elk kind een wereld van verschil maakt.