Juli 2010

In de vorige nieuwsbrief vermeldden we al dat er twee nieuwe kinderrestaurants waren opgestart in Peru. Ondertussen zijn de projecten al weer vier maanden bezig en zijn de medewerkers dankbaar dat ze via Pan de Vida de kinderen in hun directe omgeving kunnen helpen. En alweer ligt er een verzoek om ondersteuning voor twee kinderrestaurants; één in de regio van Huancayo en één in het noorden bij Piura. Het Peruaanse bestuur onderzoekt welke hulp daadwerkelijk nodig is en hoe die het beste geboden kan worden.

Reactie vanuit Cajamarca

Gilmer, leider van het kinderrestaurant in Cajamarca (Noord-Peru) ziet het belang van investeren in huwelijken en daardoor in gezinnen. Onlangs hielden ze in Oxamarca (zeven uur rijden vanaf Cajamarca) een tweede huwelijksseminar waar 33 echtparen aan deelnamen. Hiervan waren 28 echtparen van buiten de kerk, maar als ouders van kinderen uit het kinderrestaurant, gekomen. Mooi om te zien hoe kinderen en ouders door een project niet alleen maar geholpen worden met eten. Froukje Prakken (zendeling in Peru) was kortgeleden hier op bezoek en schrijft het volgende verslag:

Froukje schrijft:
‘Afgelopen weekend zijn we naar Oxamarca geweest voor de bruiloft van Fani. Het leukste ervan was om verschillende mensen na lange tijd weer te zien. Wat zijn we toch van de mensen gaan houden. Hoe langer je met ze om gaat,  hoe kostbaarder ze je worden. Vind je niet ? 
Ik heb met een echtpaar gesproken dat ook bij het huwelijksseminar was. Ze hebben twee kinderen: een meisje in de tweede van de middelbare school en een jongetje in de eerste van de lagere school. Dat jongetje komt nu in het programma van het Lilianefonds vanwege een aangeboren afwijking die geopereerd moet worden. De vader heeft me –tig keren bedankt voor de enorme hulp die het kinderrestaurant voor hen is zodat de kinderen gevarieerd eten krijgen. Sinds de kinderen naar de comedor gaan komt de hele familie in de kerk en gaat het meisje naar de tieners. Ze zijn vanwege de behoefte om de kinderen naar school te sturen verhuisd en ik kan merken aan de bouw van hun huis dat ze proberen om uit de armoede te komen. Het huis wordt bewust ingedeeld. Ze plannen waar de keuken komt, waar (kleine) ramen komen en zelfs waar een kamertje komt voor het meisje en een andere voor het jongetje (op het seminar is gezegd dat ze beter apart kunnen slapen ...). Het is fijn om zulke mensen verder te kunnen helpen. Het kinderrestaurant geeft dan een wezenlijke bijdrage, niet alleen economisch, maar vooral ook om moed te krijgen om vooruit te komen. Ik dacht dat ik je dit maar even moest vertellen.’

Bezoek

Sinds een half jaar geeft onze zoon Carlos officieel leiding aan het werk van Pan de Vida in Peru. Onlangs heeft ook hij, samen met Elsy (bestuurslid Peru) de drie kinderrestaurants in het noorden van Peru bezocht. Hierbij ook een stukje van zijn verslag over Oxamarca, ons noordelijkst gelegen project tot nu toe.

‘Maandag 21 Juni. Vroeg op (5.50 uur) om met de melkboer over de zandwegen mee te gaan naar Oxamarca. Een bus of taxi rijdt hier niet. We zaten voorin in het kleine busje, dus het was best goed te doen. Het duurde ongeveer twee en half uur voordat we in Oxamarca aankwamen. Onderweg namen we nog een bak forellen mee voor het kinderrestaurant van Gilmer. Eenmaal aangekomen ontbeten we met Gilmer en zijn vrouw Enedina in hun huis en al gauw werd er begonnen met het koken voor honderd kinderen. Gilmer koopt veel producten die de mensen uit Oxamarca zelf verbouwen. De rest koopt hij een keer per twee weken in Celendin. En vaak neemt de melkboer dingen voor hem mee uit de ‘grote stad’. Gilmer is als veearts zeer gewaardeerd in zijn dorp. De mensen zoeken hem vaak op en vragen hem om advies als er wat met de dieren is. Hij is betrouwbaar en een bekwaam man in vele dingen.
Helaas ging de aankoop van het terrein niet door, waardoor het kinderrestaurant nog steeds in het huis van Gilmer en Enedina plaatsvindt (met elke dag honderd kinderen). Het past allemaal net. Maar het is wel noodzakelijk om een geschikte locatie te vinden. Omdat het dorp klein is en er niet zoveel te koop staat is dat makkelijker gezegd dan gedaan. Oxamarca is een klein dorp waar de mensen arm maar toch vredig leven. Iedereen laat de deur van zijn huis open, waar kan dat nog tegenwoordig? De mensen zijn al tevreden als ze maar te eten hebben.’

Bid u mee?

We zijn zeer gezegend met ‘gouden mensen’die het verlangen hebben het evangelie handen en voeten te geven. Het is dan ook heerlijk een deel van hen binnenkort weer te mogen ontmoeten. Maandag 12 juli is het zover. We zullen opnieuw met een groep van 25 personen verschillende projecten van Pan de Vida gaan bezoeken. Het is ons verlangen om voor kinderen, ouders en medewerkers tot zegen te zijn. Misschien mogen we u vragen te bidden voor deze reis en voor alle ontmoetingen? Dat God ons beschermt en tot zegen doet zijn voor de kinderen, ouders en medewerkers van de verschillende projecten. Dat mensen bemoedigd worden door de liefde van God! Hartelijk dank voor uw gebed! Samen maken we dit werk mogelijk!

Hartelijke groet,

Aukje & Wilkin van de Kamp